İmam Şafiî, sünneti kabul etmeyenlerin, ya sünnetin hücciyetini/delil olmasını, ya da “haber-i hassa”nın bağlayıcılığını reddettiklerini söylemiştir. Sünnetin hücciyetini bütünüyle reddedenlerin yanında, sünneti yalnızca belirli konularda hüccet kabul edenler ya da sünneti Kur’ân ve akıl deliline muvafık olması durumunda hüccet kabul eden gruplar bulunmaktadır.

Ehl-i sünnet bilginlerifne göre sünnet, Allah Teâlâ’nın hükmünün bilinmesine delildir. Sünnet bu hükmün izharı, keşfi veya delaleten bilinmesine delil olabilir. Sünnetin Allah’ın hükmünün bilinmesine mutlak anlamda delil olması ise ancak Hz. Peygamber’in “ismeti” ve Of’nun sünnetinin korunmuş olmasıyla mümkündür.,

Bu sebeple sünnetin, kıymetini ve bağlayıcılığını tespit etmek için, önce O’nun kaynağını veya başka bir ifadeyle Hz. Peygamber’in bilgisinin kaynaklarını belirlemeye ve özellikle sünnet-vahiy alakasının rivayet asrında nasıl anlaşıldığını ortaya koymaya ihtiyaç vardır.